Dyspraxie in het kort

Dyspraxie is een onrijpheid van de hersenen. met als gevolg dat boodschappen niet goed aan het lichaam worden doorgegeven. Het heeft invloed op tenminste 2% van de bevolking. (De wereldgezondheidsorganisatie spreekt in hun 'Diagnostic and Statistics Manual-IV' over 6% van alle kinderen), in variërende mate van handicap. 70% van hen is man. Dyspraxie is een onzichtbare handicap. Dit is zowel een voordeel als een nadeel.

Een aantal van de problemen die veroorzaakt worden door dyspraxie zijn:

Voor een uitgebreide beschrijving van de symptomen klik hier.

Vormen van dyspraxie

Grofweg bestaan er vier vormen van dyspraxie, die elk ook nog eens in verschillende gradaties en variaties kunnen voorkomen.
Ten eerste kan de dyspraxie betrekking hebben op het héle lichaam, waardoor het kind moeite heeft met handelingen waarbij het totale motorische systeem -de grove motoriek- moet worden ingezet, zoals bij ballet, gymnastiek of fietsen.
In andere gevallen beslaat de dyspraxie onderdelen van het lichaam, zoals de mond of handen - de fijne motoriek. Dan verloopt bijvoorbeeld het spreken of schrijven moeizaam.
Verder kan er onderscheid worden gemaakt tussen zogenaamde conceptdyspraxie en uitvoeringsdyspraxie. Bij de eerste vorm doorziet een kind het 'concept' van een handeling niet. In het ergste geval snapt het zelfs niet waar bepaalde voorwerpen, zoals een schaar of bestek, voor dienen.
In de tweede - meest voorkomende - variant levert de organisatie en uitvoering van handelingen problemen op. Het kind weet wel hoe het moet, maar kan het niet in praktijk brengen
bron: vakblad voor ouders, nr. 10, oktober 2001

Een lijder aan dyspraxie heeft meestal niet alle symptomen, maar een aantal. Sommige kunnen overwonnen, anderen worden minder met de tijd. Als ze ouder worden zijn ze verbaal meestal goed aangepast en kunnen goed met volwassenen converseren.
Ze kunnen door hun leeftijdsgenoten worden verstoten, omdat zijn niet goed in de groep passen. Ze zijn sterk in het ontwijken van taken die ze niet goed kunnen of die zelfs onmogelijk voor hen zijn.
De intelligentie is meestal bovengemiddeld. Het sociale gedrag is daarbij vaak onvolwassen. Ze proberen op school met veel moeite om het sociaal gewenste gedrag te vertonen, maar hebben driftbuien als ze thuis zijn. Ze kunnen het moeilijk vinden om logica en redeneringen te begrijpen

Niet alle dyspraxielijders hebben al deze problemen, maar er is een gemeenschappelijke link. Veel ouders van een 'normaal' kinderen zullen zeggen dat hun kinderen enkele van deze symptomen heeft. Maar als je kind dyspraxie heeft, met of zonder de diagnose, dan weet je het verschil tussen een normaal kind met deze symptomen of een kind met dyspraxie.
Er is geen genezing mogelijk van dyspraxie, maar een vroegtijdige behandeling maakt de kans op verbeteringen groter.
Helaas worden veel van de vaardigheden die we vanzelfsprekend vinden nooit een automatisme als je last hebt van dyspraxie. Deze vaardigheden moeten worden aangeleerd.

Bron:


The Dyspraxia Foundation
8 West Alley
Hitchin
Herts
SG5 1EG

Site: www.dyspraxiafoundation.org.uk